Αυτή η εβδομάδα μας βρήκε με μερικά updates από παιχνίδια που είχαμε καλύψει στο παρελθόν.
Το πρώτο που δοκίμασα ήταν αυτό για το Trine και ήτανε λούτσες μπλε και καραφλές. Πάει το voice narrating που μας είχε αρέσει, πάει η ιστορία, πανε τα γραφικά, πάνε όλα. Τσεκάρετε textures:
Ανεκδιήγητο. Πως σε κάποιους πολύ αδύνατους ανθρώπους λέμε "μετράω τα πλευρά σου", ε, εδώ "μετράω τα textures σου". Για level design δε το συζητάμε. Μια μέρα πήγε ο designer της FrozenByte τον τρίχρονο γιο του στο γραφείο και του είπε: "Κοίτα Γιωργάκη, αυτό είναι το engine που φτιάξαμε το Trine". "Μπλα μπα ντα ντα, πατάω κουμπάκια, μπουφ!". Και έτοιμο το update.
To άλλο που δοκίμασα ήταν το update του Left 4 Dead 2. Αρκετά χορταστικό θα έλεγα. Ένα ολόκληρο campaign που καλύπτει το κενό ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο του αρχικού παιχνιδιού, και βρίσκει τους ηρωές μας να κάνουν μια στάση με το τουτού για τσιτσί και κατούρημα.
(από το 2:40 και μετά ξεκινάει το Ζόμπι και Σκατίλα: Μια σχέση με πάθος)
Αρκετό το νέο content (ζομπίδια που κάνουν drop και ένα νέο multiplayer mode) και αρκετό καρδιοχτύπι (κυρίως για να προλάβω τον αγαπητό μας Λανσελότο που ήταν σα να 'χε νέφτι στο ποπό) . Ο πολύς ντόρος σχετικά με το update ήταν οι φήμες για την συνάντηση με τους ήρωες από το αρχικό Left 4 Dead, και λέγαμε "πωπω, λες να 'χει κανα 8-player co-op???". Τσουκ είναι η απάντηση, παίζουν απλά τον ρόλο του npc. Τελική μου ετυμηγορία: "Ε, αφού είναι τζάμπα."
Σιμπλίτσιεεεεεεε! Τι παιχνίδι τελείωσες πάλι;
Το Trine, και πληθηντικό παρακαλώ. Μπα, ψωνιστήκαμε;
Όχι, απλά το τελείωσα παρέα με άλλα άτομα, μέχρι τις 7.30 το πρωί καιγόμασταν, γκαααλή φάση! Για πάρτο λίγο απ' την αρχή ρε, τι ακριβώς είναι αυτό;
Είναι ένα 2D platform/puzzle game. Μαμά του είναι η Frozenbyte και κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2009. Τσάκο κι ένα τρέιλερ (μη μασάς που λέει PS3, και στο PC ίδιο είναι).
Για πες στόρυ.
Είναι σε μεσαιωνικό περιβάλλον. Βρίσκεσαι σε ένα βασίλειο το οποίο δέχεται επίθεση από τους undead. Και ενώ συμβαίνει αυτό, τρεις άνθρωποι, ένας μάγος, μια κλέφτρα και ένας πολεμιστής συναντώνται στο ίδιο σημείο, την ίδια στιγμή και απλώνουν τα χέρια τους στο Trine. Το Trine είναι ένα μαγικό αντικείμενο που ενώνει αυτούς τους τρεις σε ένα σώμα και στη προσπάθεια τους να δραπετεύσουν από τα μάγια ανακαλύπτουν ότι υπάρχουν άλλα δύο τέτοια κειμήλια, τα οποία πρέπει να βρουν για να απελευθερωθούν αλλά και για να επαναφέρουν την τάξη στο βασίλειο. Έτσι ξεκινάν για το επικό τους ταξίδι... Το storytelling πλαισιώνεται όλο από καλό voice acting, ενώ υπάρχουν και μκρές δόσεις χιούμορ. Μάλιστα, κι από gameplay;
Αααα, εκεί δίνει ρέστα. Περνάς μέσα από διάφορες πίστες, στις οποίες πρέπει αφ' ενός να αμυνθείς από τις ορδές των σκελετών, αφ' ετέρου να λύσεις διάφορα προβλήματα τα οποία εμπεριέχουν φυσική για να προχωρήσεις. Μπορείς ανα πάσα στιγμή να χρησιμοποιήσεις όποιον απ' τους τρεις χαρακτήρες θέλεις για να εκμεταλλευτείς τις ξεχωριστές τους ιδιότητες. Για πες κανα παράδειγμα.
Ε, να ο μάγος ας πούμε μπορεί να δημιουργεί κύβους και σανίδες. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τους κύβους για να φτάσεις σε ψηλά μέρη και τις σανίδες για να φτιάξεις γέφυρες. Επίσης έχει και τηλεκίνηση για να μετακινείς βαριά αντικείμενα, πλατφόρμες ή να προσαρμόζεις αυτά που φτιάχνεις εσύ. Η κλέφτρα έχει το γάντζο (χατόρι γάντζο όπως το ονομάσαμε εκείνη τη βραδυά) για να πιάνεσαι από ξύλινες επιφάνειες και έχει κι ένα τόξο. Μ' αυτό μπορείς να στέλνεις πυρωμένα βέλη σε δαυλούς για να βλέπεις το δρόμο σου σε σκοτεινές πίστες. Και ο πολεμιστής είναι κυρίως για τις μάχες. Μπορείς να επιλέξεις ανάμεσα σε σπαθί και ασπίδα ή το καταστρεπτικό σφυρί του. Και τι είναι αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει;
Καταρχάς η τόλμη να κυκλοφορήσεις ένα 2D τίτλο σε μια εποχή που το 3D είναι το στάνταρ και να καταφέρεις να το κάνεις να μην έχει τίποτα να ζηλέψει από ένα 3D.
Τα υπέροχα γραφικά του σίγουρα. Τα σκηνικά είναι καθηλωτικής ομορφιάς και τα σπέσιαλ εφέ πολύ ρεαλιστικά.
Η RPGίστικη προσέγγιση: μέσα σε κάθε επίπεδο υπάρχουν φιαλίδια που σου δίνουν experience (εννοείται ότι είναι κάθε άλλο από προσβάσιμα και πρέπει να βάλεις το μυαλό σου να δουλέψει για να τα φτάσεις) το οποίο το χρησιμοποιείς για να δίνεις νέες ικανότητες στους ήρωες. Επίσης υπήρχαν και κρυμένα σεντούκια με εξοπλισμό που βελτίωναν τα stats σου, όπως ακριβώς και σε ένα RPG.
Και που χάνει όλο αυτό;
Μμμμμ, δύσκολο να πω ότι χάνει κάπου. Ίιισως είναι λίγο απογοητευτική η ιστορία προς το τέλος του παιχνιδιού, αλλά δε μπορώ να σκέφτω κάτι άλλο, είναι πραγματικά μια πολύ καλή λύση για 9 ώρες ψυχαγωγίας (τόσο μας πήρε να το τελειώσουμε). Κι από το οικονομικό;
Από Ελλάδα το χαμηλότερο που βρίσκει ο Skroutz είναι 45.90€ (jesus christ!). Από εξωτερικό το βλέπω στα 32.49€ (πάλι jesus christ!) και στο Steam στα 19.90€. (Ναι, καλά το καταλαβες, τώρα θα πω την εξυπνάδα μου πάλι) Εγώ όμως το πήρα σε midweek madness ένα ταλιράκι! Μουχουχουχου! Αν σας φαίνεται ακριβό πάρτε το συνεταιρικά με τη παρέα σας, είναι τέλειο να πλημυρίζει το δωμάτιο με αλαλαγμούς του τύπου "Όχι ρε μαλάκα! Με το μάγο κάνεις γέφυρα! Ποποοο άχρηστοοος, φύγε να το κάνω εγώ!"
