Εναλλακτικά ο τίτλος θα μπορούσε να 'ναι 'πως έχασα μια ολόκληρη μέρα'. Πως αλήθεια; Με τον συγκλονιστικό τίτλο:
Dragon Slayers 2 (ντουφ ντουφ μπαμ cool sounds and shit)
Ντάξει, είναι απλό έως απλοϊκό και πιθανότατα έχετε ξαναδεί κάτι παρόμοιο. Για κάποιο μυστήριο λόγο όμως αφιέρωσα όλη την 16η Μαρτίου σ' αυτό.
Έχεις ένα κάστρο, μια βαλίστρα, και προσπαθείς να προστατέψεις το κάστρο μ' αυτή από τις ορδές των δράκων. Όσο προχωράν τα λέβελ οι εχθροί γίνονται πιο δυνατοί, και κάνεις upgrade στο κάστρο, τη βαλίστρα και μισθώνεις ανθρώπους που σε βοηθάν.
Που έγκειται το διαφορετικό; Στο ότι οι μισθοφόροι σου πεινάνε για δρακίσιο κρέας, και γι' αυτό το λόγο έχεις και μια μαούνα να περισυλλέγει τα πεντανόστιμα κουφάρια των εχθρών σου. Αν δε προσέξεις και τους αφήσεις πειναλέους, το χάνεις το ματσάκι. Επίσης κάθε 15 λέβελ έχει και ένα δραματικό boss fight, όπου εκεί καταλαβαίνεις ότι έχεις κάνει λάθος επιλογές κατά τη διάρκεια και πρέπει να το ξαναπαίξεις όλο απ' την αρχή. Για να το τερματίσεις θες 3-4 playthrough.
Για να σας βγάλω απ' αυτό το φοβερό κόπο θα σας πω το κόλπο. Όπως σε πολλά άλλα πράματα, έτσι και εδώ οι μάγοι είναι τσαρλατάνοι, κάτι φωτίτσες βγάζουν από 'δώ από κει και τα τέτοια μου κουνιούνται. Οπότε μη προσλάβετε κανέναν. Οι μόνοι χρήσιμοι είναι οι επισκευαστές, με τους οποίους θα φτάσετε σε σημείο να έχετε regeneration 350HP/frame ή 10500HP/sec. Οπότε φτάνει μια στιγμή που είσαι πρακτικά άτρωτος και εντελώς κλάιν.
Είχα μερικά πράματα να πω και είπα να τα πω μαζεμένα, μη κάνω ξεχωριστό ποστ για το καθένα.
Πρώτο:
Εχθές διεξήχθη το πρώτο Left 4 Dead 2 session. Οι εντυπώσεις μας;
ΓΑΜΑΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!!!
Σοβαρά τώρα, βρείτε άλλους τρεις φίλους και πάρτε το. Ορδές από ζόμπι, επιβίωση, χέρια πόδια να πετάγονται από 'δω από 'κει, συνεργασία, τακτικές, καφρίλες στο voice chat, ο ένας σώζει τον άλλον, κράτα με να σε κρατώ ν' ανεβούμε το βουνό. Δεν υπάρχει πιο τέλειο σκηνικό. Με πρόχειρους υπολογισμούς σκοτώσαμε περίπου 3000 ζόμπι σε 5 ώρες.
Τα εύσημα μου στον Λανσελότο για τη λυτρωτική του ιδέα στο τέλος του πρώτου campaign.
Bonus: Πάρτε μάτι από στήσιμο voice chat όταν δεν έχεις κανονικό headset...
Δεύτερο:
Με πήραν στην beta του APB!!!! Έχω χεστεί απ' τη χαρά μου δε το συζητώ. Τζάμπα παιχνίδι μέχρι το επίσημο release! Αλλά φευ, είναι closed ακόμα και μπορώ να παίζω μόνο όποτε μου λένε αυτοί, συν ότι πρέπει να φάω μια μέρα για downloading.
Για πείτε κάμια γνώμη για χαρακτήρα και faction. Τα τέσσερα διαθέσιμα είναι:
Bloodroses: emo παιδάκια πλουσίων οικογενειών που κάνουν εγκλήματα γιατί βαριούνται.
G-Kings: σκειτοπανκοχιπχοπάδες 'επαναστάτες'. Γκέτο γκόσπελ και άγιος ο Τουπάκ.
Praetorians: στρατόκαβλοι με κρατική επιχορήγηση.
Prentiss Tigers: κάγκουρες, αθληταράδες και adrenaline junkies που την είδαν Batman.
Τείνω προς το δεύτερο με μπυροκοιλιά και μπλουζάκι pedobear.
Τρίτο:
Λέω να φτιάξω μια μόνιμη στήλη με θέμα flash games έξω από τα συνηθισμένα. Ό,τι βρίσκεται δηλαδή στην αντίπερα όχθη από τους διαδικτυακούς αγρότες και αυτά:
Ο τίτλος θα είναι Flashterpiece.... Το πιάσατε; Λογοπαίγνιο... flash... masterpiece.... καλά... :/
Πριν μερικές βδομάδες έκανα αυτό που λέμε ψηφιακή αρχαιολογία. Τερμάτισα το Half-Life... το πρώτο. Και λέω να κάνω review, να μη κάνω... Λέω γάμα το 12 χρονών παιχνίδι δε κάνω review, θα επισημάνω απλά κάποια πράματα.
1)
Δεν είναι ν' απορεί κανείς γιατί είχε πάρει έεενα σωρό βραβεία Game of the year '98. Πρέπει να ταν απ' τα πρώτα παιχνίδια που ήταν πλήρως 3D χωρίς να καταλήγουν pixelfest. Πάρτε μάτι 2 άλλα παιχνιδάκια που είχα λιώσει εκείνο το καιρό:
Blood
Shadow Warrior
Και τώρα Half-Life
Κάτι που δε μπορείτε να αντιληφθείτε απ' αυτές τις εικόνες είναι ότι τα γραφικά των 2 πρώτων είναι 2.5D. Τα περιβάλλοντα δηλαδή είναι 3D, αλλά οι εχθροί είναι απλές εικονίτσες που αυξομειώνονται για να δώσουν την αίσθηση του βάθους. Στο Half-Life είναι όλα μοντέλα και μάλιστα με πολύ λιγότερο πιξέλιασμα. Βέβαια όλο αυτό γονάτιζε και τους uber high end υπολογιστές της εποχής...
2)
O Gordon Freeman (ήρωας του παχνιδιού) κατάφερε και υπερνίκησε μια μεγάλη πρόκληση: τον ανταγωνισμό με την Lara Croft. Τι κοινό έχουν; Είναι επιστήμονες (διαφορετικού γνωστικού αντικειμένου) και γεννήθηκαν στα 90's. Εμείς αγαπάμε Gordon όμως γιατί:
Ο Gordon δεν έμεινε στο πρώτο πτυχίο, αλλά έκανε και Ph.D (σοβαρό επιχείρημα).
Ο Gordon δεν είναι τυχοδιώκτης αλλά έδειξε την αξία του εκεί που χρειάστηκε.
O Gordon μου μοιάζει εκπληκτικά, άρα είναι ομορφόπαιδο (ακόμα πιο σοβαρό επιχείρημα).
H Lara έχει βυζιά.
Gordon - Lara: 3-1 στα σημεία. Los mpoulos Miss Croft.
3)
Nα σημειωθεί ότι δεν έπαιξα το πρωτότυπο, αλλά το remake (να 'χαμε να λέγαμε) με τη μηχανή Source. Στην περιγραφή έλεγε ότι έχει επιπλέον εξομοίωση φυσικής και καινούργια effects. Κολοκύθια τούμπανα.
4)
Ένας λόγος για να μισήσεις το Half-Life είναι το γνωστότερο mod του: το Counter-Strike. Και όχι για τους τόνους φαίας ουσίας που έχει κάψει από τους εγκεφάλους του νεαρού πληθυσμού της χώρας, αλλά γιατί καθιέρωσε τον εξής αλγόριθμο στησίματος LANάδικου:
Γεμίζω ένα χώρο με 20 μπακατέλες.
Τους βάζω Counter και DotA.
Αρμέγω τα 14χρονα.
Team Fortress 2? I dont know this word.
5)
Αν βρείτε άνθρωπο που μπορεί να κουβαλάει λοστό, πιστόλι, περίστροφο, καραμπίνα, πολυβόλο, βαλίστρα, περιβραχιόνιο laser, ένα εξωγήινο χέρι, ραντιστικό μηχάνημα που ξερνάει ραδιενέργεια, μπαζούκα, χειροβομβίδες και νάρκες ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, φωνάξτε τον να σας βοηθήσει στη μετακόμιση.
Βραδάκι, θές να δεις τη παρέα σου/κοπέλα σου, αλλά βαριέσαι να βγεις έξω. Τι κάνεις; Τους μαζεύεις για ταινία. Σ' αυτές τις ταινίες του ποπκορν (αλλά και άλλες) είναι αφιερωμένο αυτό το άρθρο για να βραβεύσουμε τις ταινίες που μας άγγιξαν με το βραβείο της Χρυσής Πέρδικας, προς τιμήν του "αεριωθούμενου" αυτού πτηνού.
Βραβείο "Δεν έχουμε σενάριο"
Disaster Movie
Απλά κάνουμε πλάκα (ο θεός να την κάνει) με τον Michael Jackson, τον Hulk, τον IronMan, το Sex & the City, κτλ κτλ. Με λίγη προσπάθεια θα καταφέρουμε να χαρακτηριστούμε η χειρότερη ταινία όλων των εποχών. Στη φωτό μερικά από τ' αγγούρια που παίζουν και θα κάνουν πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία για να διαγράψουν απ' τον εγκέφαλο τους ότι συμμετείχαν σ' αυτή τη πίπα.
Βραβείο "..."
Το κινούμενο κάστρο (Hauru no ugoku shiro)
Μια κακιά μάγισα κάνει ένα ξόρκι ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ σε μια νεαρή κοπέλα και την μετατρέπει σε γριά. Λες, ΟΚ θα δω την περιπέτεια της γριέντζω να ξαναγίνει νέα. Η γριέντζω βρίσκει ένα κινούμενο κάστρο, που μέσα ζουν ένα παιδάκι με μούσια και ένα κωλοφωτιάς δαίμονας. Λες ΟΚ, είναι κωμικοί χαρακτήρες που θα βοηθήσουν τη γριέντζω στη περιπετειά της. Μέσα στο κάστρο ζει κι ένας Μπραντ Πιτ με φτερά που κάνει περιπολίες σε μια ρημαγμένη απ' τον πόλεμο χώρα. Λες ΟΚ, γάμα τη παλιά ιστορία να δούμε την έκβαση αυτού του πολέμου και την αναμενόμενη ηρωϊκή παρέμβαση του Μπραντ Πιτ σ' αυτό τον πόλεμο. Ο Μπραντ Πιτ παθαίνει καταθλιψή επειδή δε του πετυχαίνει η βαφή στα μαλλιά. Εκεί σταματάν τα ΟΚ. Η γριέντζω γίνεται κολλητή φιλενάδα με τη μάγισα. "....?". Το κάστρο καταστρέφεται και η ταινία τελειώνει με τη γριέντζω και τον Μπραντ Πιτ να κάνουν γούτσου-γούτσου. "...?...??......???"
Στη φωτό: το μοναδικό δίδαγμα που πρέπει να πάρουν οι γυναίκες απ' αυτή τη ταινία.
Βραβείο "Είναι νύχτα στο δάσος, αλλά φωτίζει το σεληνόφως"
Wrong Turn 3
Δε λέω, και σ' άλλες ταινίες υπάρχουν σκηνές που είναι νύχτα και είναι φωτεινά αλλά είναι σκηνές μόνο και δε το προσέχεις τόσο. Εδώ μιλάμε ολόκληρη διαδραματίζεται μια νύχτα σε ένα δάσος και μάλιστα υπάρχουν και πλάνα με τη πανσέληνο ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΚΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ. Αν προσθέσεις ερμηνείες επιπέδου ζαρζαβατικού, σενάριο της πούτσας και ελάχιστη χρήση στοιχείων που κάναν το αρχικό Wrong Turn τρομακτικό, έχεις έναν μεταλλαγμένο εμετό σε πακέτο 92 βασανιστικών λεπτών.
Στη φωτό: "ναι μας πείσατε ότι είναι πανσέληνος".
Βραβείο "Ακόμα κι ο Παντόφλας είναι πιο αστείος"
Η κόρη του αφεντικού
Το μόνο αστείο που υπάρχει σχετικό μ' αυτή τη ταινία είναι ο χαρακτηρισμός της ως κωμωδία. Τι; Ποιος είναι ο Παντόφλας; Το ευχόμουν ότι θα ρωτούσατε...
Φωτό δεν έχει. Απαξιώ.
Βραβείο "Έφηβοι που θέλουν απεγωνσμένα να γαμήσουν"
Superbad
Σοβαρά τώρα, αυτό το σκηνικό είναι τόσο φορεμένο που κάνει από μόνο του κατηγορία. Κι απ' όλο αυτό το σκατόβουνο μόνο το Superbad ξεχωρίζει (ή άντε και το American Pie 2 που δίνει το πολύ αληθινό μάθημα ζωής "δεν έχει σημασία πόσο σημαντικός ήσουν γι' αυτή, θα βρει άλλον ΠΡΩΤΗ").
Στη φωτό: "ΜακΛάβιν; Σκέτο ΜακΛάβιν;"
Βραβείο "Χύσια με ταινία"
American Pie 6 (aka American Pie Presents: Beta House)
Θες ένα σπίτι καλυμένο με σπερματοχαρτομάντηλα από φοιτητή που 'καθαρίζει τους σωλήνες'; Θες σπέρμα νάνου πακεταρισμένο σε καπότα, για το οποίο ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ ότι παρήχθη ενώ πηδούσε πρόβατο; Θες σπέρμα ταύρου σε βλήμα για ρώσικη ρουλέτα; Τότε αυτή είναι η ταινία σου.
Στη φωτό: Έτσι σπουδάζουν οι Αμερικανοί. Πως σκατά βγάζουν επιστήμονες απ' αυτούς τους ρεμπεσκέδες, ένας θεός ξέρει.
Βραβείο "Ο Έντουαρντ είναι κούκλος"
Twilight
Το μονάδικο επιχείρημα των fans για να σε πείσουν πόσο ΤΑΙΝΙΑΡΑ είναι. Κι επειδή την έχω πολύ άχτι, σας έχω combo 3 εικόνες:
Η πραγματική αξία του βιβλίου:
Η ιδανική έκβαση της ταινίας:
Και bonus:
Βραβείο "Πιο άκυρη ατάκα"
Αστραπόγιαννος
-Είδα ένα όνειρο, είμασταν μαζί, μακρυά, ευτυχισμένοι...
-Εγώ είδα τον παπα-Γρηγόρη.
(Κάντε κλίκ ΕΔΩ και μεταφερθείτε στο 77:00)
Είναι θεός. Είναι ο Έλληνας Chuck Norris. Επίσης θα μπορούσε να πάρει το βραβείο "Έχω ν' αλλάξω σώβρακο δυο μήνες, άλλα μαμώ και δέρνω".
Διπλό Βραβείο "Θεε μου, με τι τρομάζαν το '50" και ειδική βράβευση ως πρωτοπόρα ταινία στις ηλίθιες ελληνικές μεταφράσεις
Ψυχώ (Psycho)
Σοβαρά τώρα, είναι μόνο μία σκηνή σ' όλη τη ταινία που επιχειρεί να γίνει τρομακτική και πάλι το ότι θα τρομάξεις βασίζεται στο ότι είμαστε στο '50 και τα μοναδικά θρίλερ που έχεις δει στη ζωή σου είναι ο Κόμης Δράκουλας και ο Φρανκενστάιν σε ΒΟΥΒΟ. Κι όλη αυτή η πατάτα θεωρείται ΚΛΑΣΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ από τον "ΜΕΤΡ του είδους".
Όσο για τη μετάφραση δε το συζητώ. Ο γνώστης στοιχειωδών αγγλικών ξέρει ότι psycho είναι ο ψυχοπαθής, και ο γνώστης στοιχειωδών ελληνικών ξέρει ότι δεν υπάρχει η λέξη ψυχώ στα ελληνικά....
Στη φωτό: "Όχιιιιι! Μη με σκοτώνεις επειδή είμαι τόσο σαβούρα που δε θα με πήδαγε ούτε ρεϊβάς απ' το φεστιβάλ Σαμοθράκης που έχει φάει 4 extacy!!!" Τρομακτικά βιολιά κτλ κτλ....
Credits: Lancelot για το Photoshop, Αυτόν για το "Χύσια με ταινία" joke.
Σιμπλίτσιεεεεεεε! Τι παιχνίδι τελείωσες πάλι;
Το Trine, και πληθηντικό παρακαλώ. Μπα, ψωνιστήκαμε;
Όχι, απλά το τελείωσα παρέα με άλλα άτομα, μέχρι τις 7.30 το πρωί καιγόμασταν, γκαααλή φάση! Για πάρτο λίγο απ' την αρχή ρε, τι ακριβώς είναι αυτό;
Είναι ένα 2D platform/puzzle game. Μαμά του είναι η Frozenbyte και κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2009. Τσάκο κι ένα τρέιλερ (μη μασάς που λέει PS3, και στο PC ίδιο είναι).
Για πες στόρυ.
Είναι σε μεσαιωνικό περιβάλλον. Βρίσκεσαι σε ένα βασίλειο το οποίο δέχεται επίθεση από τους undead. Και ενώ συμβαίνει αυτό, τρεις άνθρωποι, ένας μάγος, μια κλέφτρα και ένας πολεμιστής συναντώνται στο ίδιο σημείο, την ίδια στιγμή και απλώνουν τα χέρια τους στο Trine. Το Trine είναι ένα μαγικό αντικείμενο που ενώνει αυτούς τους τρεις σε ένα σώμα και στη προσπάθεια τους να δραπετεύσουν από τα μάγια ανακαλύπτουν ότι υπάρχουν άλλα δύο τέτοια κειμήλια, τα οποία πρέπει να βρουν για να απελευθερωθούν αλλά και για να επαναφέρουν την τάξη στο βασίλειο. Έτσι ξεκινάν για το επικό τους ταξίδι... Το storytelling πλαισιώνεται όλο από καλό voice acting, ενώ υπάρχουν και μκρές δόσεις χιούμορ. Μάλιστα, κι από gameplay;
Αααα, εκεί δίνει ρέστα. Περνάς μέσα από διάφορες πίστες, στις οποίες πρέπει αφ' ενός να αμυνθείς από τις ορδές των σκελετών, αφ' ετέρου να λύσεις διάφορα προβλήματα τα οποία εμπεριέχουν φυσική για να προχωρήσεις. Μπορείς ανα πάσα στιγμή να χρησιμοποιήσεις όποιον απ' τους τρεις χαρακτήρες θέλεις για να εκμεταλλευτείς τις ξεχωριστές τους ιδιότητες. Για πες κανα παράδειγμα.
Ε, να ο μάγος ας πούμε μπορεί να δημιουργεί κύβους και σανίδες. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τους κύβους για να φτάσεις σε ψηλά μέρη και τις σανίδες για να φτιάξεις γέφυρες. Επίσης έχει και τηλεκίνηση για να μετακινείς βαριά αντικείμενα, πλατφόρμες ή να προσαρμόζεις αυτά που φτιάχνεις εσύ. Η κλέφτρα έχει το γάντζο (χατόρι γάντζο όπως το ονομάσαμε εκείνη τη βραδυά) για να πιάνεσαι από ξύλινες επιφάνειες και έχει κι ένα τόξο. Μ' αυτό μπορείς να στέλνεις πυρωμένα βέλη σε δαυλούς για να βλέπεις το δρόμο σου σε σκοτεινές πίστες. Και ο πολεμιστής είναι κυρίως για τις μάχες. Μπορείς να επιλέξεις ανάμεσα σε σπαθί και ασπίδα ή το καταστρεπτικό σφυρί του. Και τι είναι αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει;
Καταρχάς η τόλμη να κυκλοφορήσεις ένα 2D τίτλο σε μια εποχή που το 3D είναι το στάνταρ και να καταφέρεις να το κάνεις να μην έχει τίποτα να ζηλέψει από ένα 3D.
Τα υπέροχα γραφικά του σίγουρα. Τα σκηνικά είναι καθηλωτικής ομορφιάς και τα σπέσιαλ εφέ πολύ ρεαλιστικά.
Η RPGίστικη προσέγγιση: μέσα σε κάθε επίπεδο υπάρχουν φιαλίδια που σου δίνουν experience (εννοείται ότι είναι κάθε άλλο από προσβάσιμα και πρέπει να βάλεις το μυαλό σου να δουλέψει για να τα φτάσεις) το οποίο το χρησιμοποιείς για να δίνεις νέες ικανότητες στους ήρωες. Επίσης υπήρχαν και κρυμένα σεντούκια με εξοπλισμό που βελτίωναν τα stats σου, όπως ακριβώς και σε ένα RPG.
Και που χάνει όλο αυτό;
Μμμμμ, δύσκολο να πω ότι χάνει κάπου. Ίιισως είναι λίγο απογοητευτική η ιστορία προς το τέλος του παιχνιδιού, αλλά δε μπορώ να σκέφτω κάτι άλλο, είναι πραγματικά μια πολύ καλή λύση για 9 ώρες ψυχαγωγίας (τόσο μας πήρε να το τελειώσουμε). Κι από το οικονομικό;
Από Ελλάδα το χαμηλότερο που βρίσκει ο Skroutz είναι 45.90€ (jesus christ!). Από εξωτερικό το βλέπω στα 32.49€ (πάλι jesus christ!) και στο Steam στα 19.90€. (Ναι, καλά το καταλαβες, τώρα θα πω την εξυπνάδα μου πάλι) Εγώ όμως το πήρα σε midweek madness ένα ταλιράκι! Μουχουχουχου! Αν σας φαίνεται ακριβό πάρτε το συνεταιρικά με τη παρέα σας, είναι τέλειο να πλημυρίζει το δωμάτιο με αλαλαγμούς του τύπου "Όχι ρε μαλάκα! Με το μάγο κάνεις γέφυρα! Ποποοο άχρηστοοος, φύγε να το κάνω εγώ!"
