'Sup scurvy dawwwgs?? Καιρό είχαμε να κάνουμε ρεβιού εεε; Και σας έχω κάτι σπέσιαλ: Monkey Island 2: Le Chuck's Revenge: Special Edition (και γαμώ τους σύντομους τίτλους).
Τι 'ν' τούτο;
Τι "τι 'ν' τούτο" ρε χαλβά;; Με δουλεύεις;;;; Είναι το remake του κλασσικού πλέον point-n-click adventure της Lucas Arts εσοδείας 1991 (το ορίτζιναλ, το remake βγήκε τώρα στα κοντά). Να πέσει trailer παρακαλώ...
(παραπλανητικό, δεν είναι και σε 3D)
Τι θέμα έχει;
Το θέμα του είναι ότι τώρα που ο Guybrush (ο γνωστός πειρατής της σειράς) νίκησε τον Le Chuck (ο γνωστός κακός πειρατής-φάντασμα-ζόμπι-ghoul-or something της σειράς), αισθάνεται πολύ φίρμα και πιστέυει ότι για να ολοκληρώσει την επιτυχία του πρέπει να βρει και έναν γαμάουα θησαυρό που λέγεται Big Whoop και έτσι ξεκινά την περιπέτεια του τριγυρνόντας σε φανταστικά νησιά της Καραβαϊκής*, αλλά guess what, από μαλακία του ανασταίνει τον Le Chuck και εκεί αρχίζουν τα παρατράγουδα. Από πλευράς υπόθεσης μου άφησε ερωτήματα για το τι συνέβη ανάμεσα στο 1 και το 2, και αναμεσα στο 2 και το 3 και τώρα θέλω να ξαναπαίξω το 3 για να δω μήπως καλύπτονται... :S Απο παρουσίαση τι λέει;
Τα αναμενόμενα, ότι είχαμε δει και στο remake του 1. Ανασχεδιασμένες εικόνες στα σκηνικά και τους χαρακτήρες και ένα χεράκι voice acting. Τα sprites αισθητά πιο ομαλά στη κίνησή τους. Α, και μη ξεχάσω, τώρα βάλανε και audio commentary (χέστηκε η Φατμέ). Πάρτε κι ένα screenshot μην είμαι μόνο μπλαμπλά.
Από gameplay;
Έσπασε ο παραδοσιακός κύκλος: απελπίζομαι - πατάω hint - το λύνω. Τώρα είναι: απελπίζομαι - πατάω hint - "ε, αυτό το ήξερα" - ξαναπατάω hint - "ε, κι αυτό το ήξερα" - ξαναμαναπατάω hint - "πω ρε πούστη, μόνος μου πρέπει να το βρω". Πρόσεξες κάτι καλό;
Καφροατάκες όπως του τίτλου σε αφθονία
Κλασσικοί χαρακτήρες όπως ο Stan και ο Toothrot που δε τη παλεύουν κάστανο.
Βελτιωμένος χειρισμός, αν μη τι άλλο. Τώρα δεν έχεις και τις έξι εντολές να εφαρμόζονται στα αντικείμενα, αλλά μόνο αυτές που έχουν νόημα. Γιατί να μιλήσω σε μια πόρτα; Ή γιατί να σπρώξω ένα μαντήλι;;;; Ευτυχώς που το καταλάβαν και το διορθώσαν. Για τις μαζόχες υπάρχει πάντα το old school mode.
Οι χαρακτηριστικές τζαμαϊκανά-percussion-μουσικάρες!
Πρόσεξες κάτι κακό;
Λίγο πρόχειρο voice acting ίσως; Τα μισά αντικείμενα δεν έχουν κάτι να σχολιάσεις και απλά ακούς ένα "Nice" σε 15 διαφορετικούς τόνους.
Τα animations κάποιες φορές είναι υπερβολικά αργά και δε συγχρονίζονται καλά με τα ηχητικά εφέ.
Πρόσεξες κάτι κουλό;
Achievements. Τι να τα κάνεις τα achievements σε adventure;;; Άσε που δεν υπάρχει περιγραφή για το πως να τα πετύχεις και είναι εντελώς τυχαία...
Το τέλος... (στη κυριολεξία όμως!!) Ήταν εντελώς μεξικάνικο...
Ναι, κυρίες και κύριοι είναι γεγονός, θα δούμε κι άλλα fatalities επί της μεγάλης οθόνης, αυτή τη φορά υπό τον τίτλο Mortal Kombat: Rebirth. Αυτή τη φορά θα δούμε μια αστυνομική(;) ιστορία η οποία ουδεμία σχέση με τα αυθεντικά MK, απλά δανείζεται κάποιους χαρακτήρες. Πάρτε μάτι κι ένα τρέιλερ.
Καταλάβατε τι παίζει. Οι "κακοί" του Outworld τώρα είναι απλά serial killers οι οποίοι πρόκειται να μαζωχτούν σε ένα τουρνουά πολεμικών τεχνών το οποίο διοργανώνεται από τον Shung-Chung. Οι ντετέκτιβ που ερευνούν την υπόθεση, Sonya Blade και Jax (ποιοι άλλοι;), στέλνουν τον Scorpion σε undecover αποστολή για να τους ξεπαστρέψει. Κάποιοι από τους χαρακτήρες που φαίνονται είναι ο Johnny Cage, ο Reptile και ο Bara... μια μισό λεπτό.... ΠΩΣ ΚΑΝΑΝ ΕΤΣΙ ΤΟΝ BARAKA;;;;;;; ΕΙΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ;;;; Δείτε λίγο πως ήταν ο Baraka στο ΜΚ2.
Πως εξηγείται όλο αυτο;;;; Με 4 πολύ απλά βήματα:
Έκατσε 7 μερόνυχτα στο solarium.
Κατάπιε αμάσητα 3 κιβώτια Capilarine.
Πήγε ένα ταξιδάκι στη Τζαμάϊκα και έγινε brathah.
Ε, και μια τελική πινελιά έφτιαξε και τα δοντάκια στην Ιακωβίδου γιατί είναι και μουρντάρης.
ΤΙ ΣΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΠΙΑ;;; Τώρα είναι έτοιμος να κατέβει και για πρόεδρος.
Ένα μόνο να ευχηθούμε, να 'ναι καλύτερο από το Annihilation (αν και για να φτιάξεις ταινία χειρότερη απ' το Annihilation απαιτεί προσπάθεια...).
Μετά την ΤΕΡΑΣΤΙΑ επιτυχία του πρώτου μέρους, έρχεται το δεύτερο μέρος των μπασταρδεμένων videogames!!
Team Portress
Εδώ μιλάμε για αιμομιξία, καθώς και τα δύο βύζαξαν το γάλα της μαμάς Valve. Απολαύστε:
Sweeeet!!
Grim Fandango - Counter-Strike
Ο καλύτερος τρόπος για να ιντριγκάρεις έναν counterά να γνωρίσει και μια πλευρά του gaming που βρίσκεται πέρα από την περιοχή "βλέπω-στοχεύω-κλικάρω". Κύριες και κύριοι, ο Manny Calavera αναλαμβάνει δράση:
Scoutman
Δε σας κρύβω, όταν το είδα γούρλωσα τα μάτια μου και είπα: "ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ!". Είναι το υβρίδιο μεταξύ Megaman-X και Team Fortress 2 (έχει τη τιμητική του στο παρόν άρθρο). Για όσους δε θυμάστε ή δε ξέρετε το concept του Megaman-X ήταν να αντιμετωπίσεις 9 διαφορετικούς εχθρούς, με όποια σειρά θέλεις, μέχρι να τους νικήσεις όλους. Ο καθένας σου δίνει μια νέα δύναμη στην οποία είναι αδύναμος ένας από τους υπόλοιπους 8, έτσι υπάρχει μια ενδεδειγμένη σειρά που πρέπει να ακολουθήσεις, αλλά δεν είναι υποχρεωτική και δεν είναι γνωστή εκ των προτέρων. Φαντάστείτε τώρα όλο αυτό με τους χαρακτήρες του Team Fortress 2. Holly.Fucking.Shit.
Και τώρα τα κακά νέα. Δεν είναι καν υπο ανάπτυξη, είναι απλά η ιδέα ενός animator στο deviantART, αυτό όμως δε σημαίνει ότι δε μπορούμε να προσευχόμαστε στο καλό θεούλη ότι θα 'ρθει η μέρα που θα έχουε αυτό το δημιούργημα στα χέρια μας!
Σας δίνω μια εικόνα, και ένα λινκ με όλη τη γκαλερί. Ενθουσιαστείτε.
WE ARE BAAAAACK! To "Save κάναμε;" ποτέ δε πεθαίνει! Που χαθήκαμε τόσο καιρό θα μας πείτε. Δε φταίω εγώ φίλοι μου, ένεκα τα σουπολάπτοπ που πέσαν στα χέρια μου και το πιο κοντικό πράμα που κατάφερα να κάνω σε gaming ήταν το Mafia Wars και το "Πόνταρε πόσα δευτερόλεπτα θ' αντέξει μέχρι να σβήσει". Για την ιστορία έχω και τα αποτελέσματα:
Fallout 3: 12 δευτερόλεπτα
The Witcher: 38 δευτερόλεπτα
Megaman X ("ε, του πούστη με τόσο παλιό παιχνίδι αποκλείεται να σβήσει") : κανά μισάωρο
Ήρθε η ώρα όμως το "ΣΚ;" (τέρμα ψώνισμα η σημειογραφία μεγάλης εφημερίδας ε;) να σας αποζημιώσει με ένα πακέτο παιχνιδιών στα πρότυπα του Flashterpiece που το μάζευα όλο το χειμώνα και τώρα μου κάβλωσε να σας δείξω. Δε θα σας πω όμως που θα το βρείτε για να μη πάρω το μέρος κάποιου συγκεκριμένου εκδότη. Αντ' αυτού θα σας πω τη φράση ενός πολύ "αγαπημένου" μου προσώπου: "Google it".
Oiligarchy
Ξεκινάμε με "βαριά χαρτιά". Σ' αυτό το simulation game αναλαμβάνεις τον ρόλο ενός διευθυντή πετρελαϊκής εταιρείας και κάνεις οτιδήποτε είναι (απ)ανθρωπίνως δυνατό για να έχεις κέρδος. Καταστρέφεις τα δάση της Βενεζουέλας, καταπιέζεις αφρικανικούς λαούς, λαδώνεις πολιτικούς και πολλά άλλα, μη σας τα πω τώρα και σας χαλάσω την έκπληξη. Απευθύνεται προφανώς στους "Peoples of Perissos", αλλά είναι και μια άριστη ευκαιρία για ασχέτους με οικονομικο-πολιτικά, όπως ο γράφων καληώρα, να δουν λίγο πως λειτουργεί αυτός ο κόσμος.
Hell of Falling Sand
Προσοχή! Αυτό το παιχνίδι είναι άκρως επικίνδυνο για την παραγωγικότητα σας. Ξεκινήστε ΜΟΝΟ αν είστε σίγουροι ότι δεν έχετε να κάνετε κάτι την υπόλοιπη μέρα, γιατί αν έχετε, ΔΕΝ θα το κάνετε. Δεν υπάρχει στόρυ εδώ, δεν υπάρχει καν σκοπός, αλλά αν σας άρεσε να παίζετε με σπίρτα όταν ήσασταν μικροί, δε θα λατρεύατε να παίζετε με νιτρογλυκερίνη και C-4;
(Αυτό που βλέπετε είναι μια δεξαμενή γεμάτη νίτρο που στην άκρη της σιγοκαίει ένα φιτίλι απο κερί. Θέλετε να μάθετε τι θα συμβεί μετά ε ε ε ε ε ε ε;)
Pandemic 2
Εμπνευσμένο από διάφορες παγκόσμιες υστερίες όπως η γουρουνογρίπη Η1Ν1 (χύνει) το Pandemic 2 είναι πλέον classic και πολύ δημοφιλές. Όντας στον ρόλο ενός παθογόνου μικροοργανισμού προσπαθείτε να διαχειριστείτε αλλαγές στο DNA σας, με σκοπό να ξεκάνετε όλο τον πλανήτη. Αντίπαλος σας ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και γενικά η επιστήμη που θα προσπαθήσουν να σταματήσουν την εξάπλωση. Αν μη τι άλλο πρωτόπτυπη ιδέα. Συμβουλή: αν δε ξεκινήσετε από Μαδαγασκάρη, μη μπείτε καν στον κόπο να συνεχίσετε.
Company of myself
Το εν λόγω είναι και ο λόγος που θέλησα να ξεκινήσω τη σειρά Flashterpiece. Ήταν το πρώτο που με έκανε να αποσυνδέσω στο μυαλό μου την ισότητα Flash = casualfaggotry και ήθελα κατευθείαν να το μοιραστώ με όλους όσους ήξερα. Πρόκειται για ένα puzzle game με ένα πολύ πρωτότυπο σύστημα γρίφων. Έχεις στον έλεγχό σου έναν χαρακτήρα του οποίου οι κινήσεις καταγράφονται και μπορούν να αναπαράγονται σε επόμενους γύρους. Έτσι μπορούν να υπάρχουν πολλοί "εαυτοί" ταυτόχρονα, που βοηθούν με προδιαγεγραμμένες κινήσεις στην εκπλήρωση ενός στόχου. Λογική σκέψη αλλά κυρίως διορατικότητα είναι οι ικανότητες που θα χρειαστείτε. Θα μου πεις ωραία, μέχρι εδώ έχουμε ένα καλούτσικο παιχνίδι, ενθουσιάστηκες τόσο μ' αυτό; Οχι, φίλε αναγνώστη αυτό που με ενθουσίασε είναι το backstory που αποκαλύπτεται σιγά σιγά και εξηγεί τα βαθιά ψυχολογικά αίτια που κάναν τον χαρακτήρα να μη μπορεί να συγχρωτιστεί με κανέναν άλλον άνθρωπο και δε μπορεί να συνεργαστεί με κανέναν άλλον πέραν του εαυτού του, παρασέρνοντάς τον στην πλήρη κοινωνική απομόνωση και έτσι εξηγείται και ο τίτλος "Η συντροφιά του εαυτού μου". Άμα λογαριάσεις και το πόσο συμβάλλει το soundtrack στην παθοποιία και στην υποβολή αυτών των συναισθημάτων, τότε θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι πρόκειται για αριστούργημα. Για καταθλιψάρα μεν, αλλά αριστούργημα.
Pole dance Hero
Και αλλάζουμε απότομα σε κάτι άκρως σκωπτικό. Προφανώς μιλάμε για μια παρωδία του Guitar Hero, όπου αντί να είσαι ένας θρυλικός κιθαρίστας και να κυνηγάς νότες, είσαι μια στριπτιτζού που κυνηγάει φιλοδωρήματα. Καλή καφρίλα, αλλά δεν ενδείκνυται για άτομα επιρρεπή σε επιληψία ή/και τενοντίτιδα.
Volt Connect
Άμα πω ότι θυμίζει πολύ το World of Goo θα γίνω κακός και δε το θέλω, αλλά ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ WORLD OF GOO!! Σκοπός του παιχνιδιού είναι να ενώσεις όλα τα Volts (έτσι λέγονται αυτές οι μπαλίτσες) που έχεις διαθέσιμα μέσα σε πίστες-παζλ. Αυτό που το κάνει ενδιαφέρον είναι αφ' ενός η εξομοίωση φυσικής που χρησιμοποιεί, αφ' εταίρου η δυνατότητα να χρησιμοποιείς volts διαφορετικών ειδών που το καθένα έχει διαφορετικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται σε διαφορετική περίσταση. Λάτρεις των puzzle games, enjoy!
ΥΓ : ΤΟ ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΟ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΕΙΝΑΙ ΓΑΜΑΤΟ ΚΑΙ ΔΕ ΣΗΚΩΝΩ ΚΟΥΒΕΝΤΑ!
ΥΓ2: Rispek στον τύπο που μπήκε στις 6 Αυγούστου και έκανε μόνος του 62 pageviews (ο crawler της Google ήταν πιθανότατα αλλά λέμε τώρα...).
Όπως κάθε χρονιά έτσι και φέτος, βιώσαμε αυτό που λέγεται "Εξεταστική Ιουνίου". Για κάποιους είναι η υπενθύμιση οτί ανήκουν και σε κάποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα (είτε αυτό λέγεται Γυμνάσιο/Λύκειο, είτε Πανεπιστήμιο) και γιορτάστηκε δεόντως στο Facebook με γκρουπάκια του στιλ "Eksatastiki, periodos strosimatos kolou :PpppppP" και άλλα τέτοια χαριτωμένα, πρωτότυπα πάνω απ' όλα, και ευφάνταστα ονόματα. Για κάποιους βέβαια μια σκέψη μόνο ταλάνιζε το μυαλό: τι να παίζω στο 80% του χρόνου διαβάσματος (που εκ των προτέρων ξέρουμε οτι είναι χάζεμα (τώρα θα με μάθω;)).
Ιδού λοιπόν οι λύσεις:
Grim Fandango
Δυο λέξεις μόνο: Ανάλυση VGA. Holly fucking shit. Δε μπορώ να πιστέψω ότι βγαίναν οθόνες με 640x480 και ήταν και ευχαριστημένοι. Κι όμως. Σαν παιχνίδι καθεαυτό δε νομίζω ότι χρειάζεται πολλές συστάσεις, πρόκειται για το κλασικό adventure εσοδείας 1998. "Και έπαιζε στο μηχάνημα σου" θα μου πεις; "Μετά βίας" θα σου απαντήσω εγώ. Ο ήχος έπεφτε σε endless loop όποτε του καβλώσει, πήγαινε στο mute αν έβγαινες στο μενού, κολλούσαν οι διαλόγοι, και καμια φορά κράσαρε και τελείως (λόγω ασυμβατότητας όλα αυτά, native έπαιζε σε Windows 98/2000). Χαλάλι θα έλεγα, καθότι μιλάμε για έναν θρύλο. Το σκηνικό είναι στημένο σε έναν ενδιάμεσο κόσμο ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και Παραδείσου/Κολάσεως, ο οποίος κατοικείται από πνεύματα (που είναι όλοι μάστορες!) και ψυχές που δουλεύουν για να κερδίσουν ένα εισιτήριο στην επόμενη (αιώνια) ζωή. Η ιστορία ακολουθεί τον ήρωα, Manny Calavera στην προσπάθεια του να αποκτήσει το δικό του εισιτήριο, να νικήσει την μαφία του Κόσμου των Νεκρών και να συναντήσει την αγαπημένη του Mercedes (όχι τη μάρκα ρε, όνομα είναι). Αστείοι χαρακτήρες, ζωντανοί διάλογοι, αλλά την παράσταση κλέβει σίγουρα ο Glottis με τον παρορμητικό του χαρακτήρα. Πάρτε μάτι:
Θεούλης ο τύπος...
Max Payne και Max Payne 2: The Fall of Max Payne
Πιστεύω κάνω καλά που τα βάζω στο ίδιο καλάθι, γιατί πάνω κάτω τα ίδια είδαμε. Action/3rd person shooters και τα δύο, εσοδείας 2001 το ένα και 2003 το άλλο, τα οποία αφήσαν το στίγμα τους στην ιστορία του gaming. Η καινοτομία που τα έκανε διάσημα ήταν το bullet time, το να μπορείς δηλαδή να φρενάρεις τον χρόνο και να βλέπεις τις σφαίρες να πηγαίνουν σιγούλια σιγούλια και τελοσπάντων να έχεις καλύτερες αντιδράσεις. Ο πιο εύκολος τρόπος για να το περιγράψεις αυτό είναι "σαν Matrix". Τώρα με καταλάβαν όλοι. Εγώ πάντως πιο πολύ γούσταρα με το story-telling αλά graphic novel. Κάθε λίγο πετάγονταν απολαυστικές σκηνές ζωγραφισμένες σε στιλ κόμικ με φουσκίτσες και τα ρέστα που εξηγούσαν την ιστορία και εννοείται συνοδεύονταν από μπόλικο voice acting. Τσεκάρε:
Η εκφραστική δεινότητα δε του συγγραφέα αξεπέραστη και πολύ film noir να 'ουμ. Η ιστορία του πρώτου αρχικά μου 'χε θυμίσει υπερβολικά το Punisher: "μου σκοτώσαν την οικογένεια και θα πάρω εκδίκηση". Αλλά όσο βλέπεις να μπλέκονται στημένες δολοφονίες, μαφιόζοι, σατανιστές, ναρκωτικά, μυστικά στρατιωτικά project και δε συμμαζέυεται, λες "ΟΚ, καμία σχέση". Ειδικά οι psychedelic πιστές μέσα στους εφιάλτες και τις μαστούρες του Max είναι για βραβείο. Μόνο μια ένσταση έχω:
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ Η ΦΑΤΣΑ ΣΟΥ;;;;!!!;;;
Το δεύτερο μέρος θα το χαρακτήριζα έως και αδιάφορο, αν και είδαμε αρκετές βελτιώσεις στον τεχνικό τομέα: το φεγγαρόφως ανακλούσε στο υγρό τσιμέντο, υπήρχε μια ψιλή από φυσική και οι σφαίρες ακούγονταν πολύ πιο ρεαλιστικές. Η ιστορία στα διαφημιστικά χαρακτηριζόταν "love story"... Μμμ ναι, ΟΚ... Το μόνο ίσως ενδιαφέρον κομμάτι του παιχνιδιού ήταν όταν αναλάμβανες για λίγο το ρόλο της "έτσι", της Mona Sax, που κατά κάποιο περίεργο αλλά και αναπόφευκτο τρόπο μου 'φερε στο μυαλό την Candy Suxxx από το GTA: Vice City. Τη θυμάστε; Να σας τη θυμίσω:
Θεά η τύπισσα, ένας ζωντανός ύμνος στα πολυμερή ανάμεσα σε γαλακτοφόρους αδένες.
APB Beta
Σας το 'χα πει. Το περιμένατε. Και τώρα θέλετε τις εντυπώσεις μου. Τις θετικές μου τις έχετε δει ήδη σε προηγούμενο άρθρο. Για να με βοηθήσουν λίγο ακόμα, δημοσίευσαν και αυτό σήμερα:
Ασφαλώς αποσιωπούν ότι το match making system τους είναι σκατά. Ή θα σε ξεσκίσουν ή θα τους ξεσκίσεις. Αποσιωπούν πόσο μονότονες είναι η αποστολές. Αποσιωπούν πόσο περίπλοκο είναι το leveling system. Δώστε βάση: υπάρχει το organisation level που δείχνει πόσο έχεις δουλέψει για ένα faction, διάφορα role level που ανεβαίνουν... ανάθεμά με κι αν κατάλαβα, το threat level που δείχνει σε πόσο "καλή φόρμα" είσαι, achievments που ξεκλειδώνουν όταν.... έλα μου ντε, και το overall rank που γενικά δείχνει πόσα από τα νιάτα σου έχεις φάει σ' αυτό το παιχνίδι. Πως λέει η διαφήμιση του Insignia "'Εχω ξαναδεί τέτοια συστήματα, αλλά όχι σε αμάξι", εγώ θα πώ: "Έχω δει και χειρότερα (Oblivion), αλλά όχι σε action game".
Τρελό respect πάντως δίνω στο customization. Δεν υπάρχει εκατοστό του σώματος (και του αμαξιού σου) που να μην είναι όπως το επέλεξες εσύ να είναι. Μέχρι και δικό σου γκραφίτι και μουσικό θέμα έχεις. Ουάου. Και ήρθε η ώρα να καμαρώσω:
Γαμεί ε; Παρεπιπτόντως κυκλοφορεί μεθαύριο στην Ευρώπη (ναι, εννοώ και Ελλάδα). "Δηλαδή να τρέξουμε να το πάρουμε;" Δε ξέρω, ας τους εξηγήσει κάποιος οτι τα 50 δολάρια ΔΕΝ είναι 50 ευρώ και βλέπουμε. Αν ακολουθήσει τα βήματα του Global Agenda και σταματήσει τις μηνιαίες συνδρομές, θα το σκεφτώ ακόμα σοβαρότερα.
Γι' αυτό εχετε δρόμο ακόμα να φτάσετε την παιχνιδαρότητα του TF2. Νιώστε.
